فرهنگ‌وران سفرکرده‌ی سال ۹۶

در سال ۹۶ خبر بد و فاجعه‌بار کم نداشتیم. از جمله‌ی آن‌ها درگذشت شماری از اهل قلم بود که برخی عمری دراز داشتند و برخی هم مرگ‌شان برای ما ناگهانی بود. برای خود من مرگ مدیا کاشیگر نازنین، محسن سلیمانی، مجتبی عبدالله‌نژاد و خودکشی کورش اسدی بسیار جانکاه بود. نویسندگان و مترجمان و پژوهشگران سفرکرده … ادامه

طلابارانِ رمان فارسی در سال ۹۵

محمدحسن شهسواری: در تمام سال‌های دهه‌ی هشتاد، داور حداقل دو جایزه‌ی ادبی بودم. برای همین، بعید می‌دانم بیشتر از سه چهار نفر باشند کسانی که بیشتر از من کتاب‌های داستانی این دهه را خوانده‌اند. در تمام آن سال‌ها، به‌سختی می‌توانستیم حداقل پنج اثر قابل دفاع، به‌خصوص در حوزه‌ی رمان، پیدا کنیم که بتوان آن‌ها را … ادامه

خودکشی کورش اسدی و بازتولید چهره‌ی افسرده‌ی نویسنده‌ی ایرانی

بی‌رحمانه است گفتن این‌ها درباره‌ی خودکشی کورش اسدی اما بی‌رحمانه‌تر است اعتباربخشی به یأس، به درماندگی، و به افسردگی. سایه اقتصادی‌نیا: «در گوشه نشستن و قیافۀ هنرمندانه گرفتن و سینیک شدن و انزوا گزیدن و به تریاک و الکل پناه بردن کار وازده‌هاست، کار از پا نشسته‌هاست، نه کار هنرمندان». این جمله از جلال آل‌احمد … ادامه

ترس از مرگ الدنگ!

خبر خودکشی کورش اسدی که آمد، پریشان شدم و در خود فرورفتم. به یک دلیل شخصی. و خبر مرگ مریم میرزاخانی که رسید، نه غم که نومیدی همه‌ی وجودم را گرفت. (بارها اعتراف کرده‌ام که پس از مرگ ناغافل و زودهنگام مادرم، دیگر هیچ مرگی مرا اندوهگین نکرده است.) نه کورش اسدی را دیده بودم … ادامه