به ضرب روزگار لاکردار، رئیسجمهور شدن دونالد ترامپ برای ما ایرانیان همانقدر مهم است که برای آمریکاییهای از خدا و دنیا بیخبر. روزی که ترامپ رئیسجمهور شد، شماری از کتابهای او را، که در ایران منتشر شده است، معرفی کردم. عجیب آنکه بازدید از این پستِ متنی فقط در تلگرام خوابگرد (جدا از هزار جور کپی و دزدی و…) به عدد هفتصد هزار نزدیک شد. اهمیت موضوع از این کلفتتر؟ و رابطهی میان ایران و آمریکا از این تنگتر؟ همان روز … ادامه
بانگ نی سایه (هوشنگ ابتهاج) را نشر کارنامه ۹ سال پیش، در زمان حیات مؤسس و مدیر آن، محمد زهرایی، منتشر کرد و بعد هم توقیف شد. هفتهی پیش، چشم دوستاران سایه و شعرهایش، ناغافل، به این کتاب در کتابفروشیها روشن شد، بی هیچ اعلامی از پیش و بی هیچ توضیحی در پس٫ نه از ناشر نه از سایه حتا. فقط از یکی از نزدیکان سایه به گوش رسید که خود او هم از روند رفع توقیف این کتاب و … ادامه
برگرفته از مقالۀ فروغ، زوال و امید: زیستجهانی فلسفی یا یک بیماری دو قطبی[۱] محمدرضا واعظ شهرستانی اخیراً در فضای مجازی با مطلبی تحت عنوان ” اختلال دوقطبی فروغ فرخزاد و کمی واقعیت” مواجه شدم. پس از مطالعۀ آن متوجه شدم که نویسنده یعنی خانم سایه اقتصادینیا[۲] از سر مهر و با لحنی محترمانه از خانم فرزانه میلانی[۳]، گلهمند است. پس از مطالعۀ متن میتوان چنین برداشت کرد که گلایۀ ایشان به طور خلاصه در دو سطح ذیل مطرح شده … ادامه
و آنچه از پشت صحنهی کتابهای او نمیدانید امروز پستی در کانال خوابگرد منتشر کردم دربارهی کتابهایی که از دونالد ترامپ در ایران ترجمه و منتشر شده است. کتابهایی از دستهی کتابهای چگونه پولدار شویم. کتابهایی که اگر خوانندگانش را پولدار نکند، ناشرانِ این قبیل آثار را به پولهای خوب میرساند. دوستی پیام داد که «اولین کسانی که در ایران با ترامپ آشنا شدند کسانی بودند که به بازاریابی شبکهای و هرمی مشغولاند و کتابهایی که معرفی کردهاید جزو کتابهای … ادامه
آیا در یافتههای پژوهشی نباید فضل تقدم را رعایت کنیم؟ سایه اقتصادینیا: هرچه هست از قامت ناساز بیاندام ماست ورنه تشریف تو بر بالای کس کوتاه نیست لازم است نخستین سطر این نوشته را با تصریح این نکته آغاز کنم که من برای خانم فرزانه میلانی احترام تمام قائلم و طرح این بحث را نه پیش کشیدن یک مسئلۀ شخصی، بلکه انگشت نهادن بر یکی از دردناکترین جراحتهایی میدانم که سالهاست امان ما را بریده است. من به طرح مسئلهای … ادامه
از علی خدایی، یکی از داوران سومین دورهی جایزهی بهرام صادقی، خواستم احساس و نظرش را دربارهی این مسابقه بنویسد. پیشتر محمدحسن شهسواری هم این کار را کرده بود، که میتوانید در این لینک بخوانید. در ضمن، برای شرکت در مسابقهی بهرام صادقی فقط تا پایان آبان ۱۳۹۵ فرصت دارید. برای مطالعهی فراخوان اینجا را ببینید: [+] علی خدایی: وقتی یک نفر گفت شما چه دنیای پر از داستانی دارید، گفتم که دنیای من پر از داستان نیست، چون یاد گرفتهام … ادامه
ویراستار یا وَویراستار؟ در چند سال اخیر متوجه شدهام ما فقط ویراستار نداریم؛ شغل (یا سرگرمی) دیگری هم داریم با عنوان «وویراستار». البته دلیلش را دقیقاً نمیدانم که مربوط میشود به اوضاع بدِ اقتصادی یا جذابیت عنوان ویراستار یا «خب این که کاری نداره!» فقط این را میدانم که از دورانِ مرحوم گودر، زیاد میدیدم که برخی دوستان داستاننویس یا مترجم یا روزنامهنگار در کنار کارهایی که کردهاند «ویرایش» را هم مینویسند. کمکم ادعای ویراستار بودن طبقهی فرهنگی جامعه را … ادامه
در جوایزی مثل بهرام صادقی، جوانان هنوز درگیر ستاره شدن نیستند محمدحسن شهسواری: در این یادداشت کوتاه قرار بود احساسم را، و نظرم را، در باب جایزهی بهرام صادقی، در لحظاتی که خودم را آماده میکنم تا به طور جدی داستانهایش را بخوانم، بیان کنم. اما دامن از کف برفت و اشارتی رفت بر مصیبت این روزهایمان، که گرچه واقعا گفتنش به دردل میماند، بیش از همه اما هشداری است به خودم. به خودمان. در این بیش از بیست و … ادامه
برای کسانی که پی کتابهای مورد علاقهشان میگردند بهمن دارالشفایی: هر کتابی که بخواهد در ایران منتشر شود اول از همه (قبل از ارائه به ارشاد برای مجوز گرفتن) باید به کتابخانهی ملی فرستاده شود تا فیپا (مخفف فهرستنویسی پیش از انتشار) بگیرد. همان کادر مستطیلی که اولِ همهی کتابها هست و مشخصات را داخلش نوشتهاند. در نتیجه اگر کتابی فیپا نداشته باشد، یعنی منتشر نشده. این از این. برای اینکه ببینید کتابی فیپا دارد یا نه باید سایت کتابخانهی … ادامه