مانیفست شاعران بسیار
یک ـ ما آوانگارد ایم. این ویژگی خاص و متمایز ما نیست. توصیف ضرورتی است که وضعیت موجود به ما تحمیل میکند. غبن بزرگ ما شاید این باشد که دیر شده است. از خود میپرسیم: آیا زمان برای مداخلهای مستقیم به سر نیامده است؟ و پیش از آن که در پی پاسخی برای این سؤال باشیم، دست به کار میشویم. این شرط ضروری برپایی هر نوع آوانگاردیسمی ولو دیرآمده است. دو – خلاقیت و نوآوری باشد برای شاعرانی که همچنان … ادامه