متنِ کاملِ بیانیه‌ی اعتراضیِ انجمنِ صنفیِ داستان‌نویسانِ تهران خطاب به وزیر ارشاد

جناب آقای دکتر صالحی وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی با سلام متأسفانه باخبر شدیم در آستانه‌ی مهم‌ترین اتفاق حوزه‌ی نشر کشور، یعنی نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران، همچون سال‌های گذشته دستور عدم توزیع چند اثر داستانی (و البته غیرداستانی) در نمایشگاه داده شده است. چنین تصمیم‌هایی همواره یادآور خراش‌هایی است که هرکدام خاطره‌ای مخدوش از اراده‌هایی را به ذهن متبادر می‌کند که میل مفرطی به راندن نویسندگان از بین مردم دارد. بیش از همه‌ی این زخم‌ها ممیزی است که ریشه … ادامه

یک حلقه‌ی طلایی، شارلوت برونته و خیالاتِ محال

پرتو شریعتمداری: از جمله برنامه‌های تلویزیونیِ محبوب در انگلیس برنامه‌هایی هستند که در آن‌ها مردمِ عادی اشیایی کهنه و ظاهراً کم‌ارزش را که گاه از آباء و اجدادشان به ارث برده‌اند یا از عتیقه‌فروشی‌ها خریده‌اند یا به هر دلیل دیگری در اختیار دارند به عتیقه‌شناسان و کارشناسان نشان می‌دهند و آن‌ها ارزش تخمینی این اشیا را در همان برنامه به صاحب شیء می‌گویند. بسیاری از انگلیسی‌های مال‌دوست و چیزدورنریز اغلب در خانه‌هایشان از این نوع اجناس دارند و با هیجانِ … ادامه

کازیمودوهای مغموم در برابرِ نوتردام فروریخته

آرمان ریاحی: «کازیمودو»‌ی مغموم! حالا دیگر جایی برای به یاد آمدن نداری، کلیسای پرآوازه‌ی نوتردام را؛ همان مکانی که سال‌ها در خاطرات ما ناقوس سنگینش را با عضلات ورزیده‌ات به صدا درمی‌آوردی، با همان ماهیچه‌هایی که زورِ یک حیوان در آن‌ها نهفته بود، که اگر می‌‌خواست، می‌توانست، ولی اراده نداشت. اراده‌ی این بازوهای پرنیرو در میلِ کشیش بدسرشتی بود که تو را پروریده بود. داستان نوتردام دوپاری که زمانی در ایران در اوج محبوبیت بود پر است از شخصیت‌های خیالیِ … ادامه

دستورالعملِ نقره‌داغ کردنِ ویراستاران

محمدناصر احدی: ویراستاریِ کتاب در کشور ما از مقولاتِ ناشناخته و درک‌نشده‌ای است که هرکس بنا به میل و فهمِ خودش تعریف و تفسیری از آن ارائه کرده است. برخی از مؤلفان، مترجمان، ناشران و مدیرانِ فرهنگی وظایفی برای ویراستار متصورند و توقعاتی از او دارند که نه‌تنها با ذاتِ ویرایش در تضاد است بلکه می‌تواند باعثِ به مخاطره افتادن جایگاهِ حرفه‌ایِ ویراستاران شود. نمونه‌ی اخیرِ این بدفهمی و ناآشنایی با حرفه‌ی ویراستاری دستورالعملی است که مؤسسه‌ی خانه‌ی کتاب برای … ادامه

جمشید مشایخی همان بود که ما می‌خواستیم؟

رضا شکراللهی: جمشید مشایخی را نمی‌شد دوست نداشت و احترام نکرد. بازیگری پرکار که گویی همیشه‌ی خدا و از ازل پیر بود. در سال‌های آخرِ عمر خاطری رنجیده داشت و گاه سخنی می‌گفت یا رفتاری می‌کرد که ظاهراً دور بود از شأنِ شمایلِ برساخته‌ی خودش. اما جمشید مشایخی جمشید مشایخی بود؛ شمایلی از شخصیتی که در نقش‌های پرشمارش جان گرفته بود و به جان‌ها نشسته بود. آرمان ریاحی در این یادداشت، با اتکا به نقش‌های او در فیلم‌های متفاوت، این … ادامه

متنِ سخنرانیِ آقاخان در مراسمِ نخستین جایزه‌ی موسیقی آقاخان

رضا شکراللهی: دیروز ۱۱ فروردین ۱۳۹۸، مراسمِ نخستین دوره‌ی جایزه‌ی مؤسسه‌ی بین‌المللیِ موسیقیِ آقاخان در موزه‌ی گولبنکیانِ لیسبونِ پرتغال با حضور برگزیدگان و مهمانانی از چهارگوشه‌ی دنیا از جمله ایران برگزار شد. در این مراسم خودِ آقاخان (عنوانِ کامل: حضرتِ والا کریم آقاخان) نیز حضور داشت. او، به اعتقاد مسلمانان شیعه‌ی اسماعیلی، از سلاله‌ی اسماعیل، فرزندِ امام جعفر صادق، و چهل‌ونهمین امامِ شیعیانِ اسماعیلیِ جهان است. «جایزه‌ی ویژه‌ی شهنواز» که اهدایی شخصِ آقاخان است، در این مراسم به خداوندگار موسیقی، محمدرضا … ادامه

کتاب در سال ۹۷؛ ‘ملت در جست‌وجوی عشق’

سالی که نکوست سال نکوی ۱۳۹۷ برای کتابخوانان از بهارش پیدا بود که با مرگِ داریوش شایگان آغاز شد. ۸۳ ساله بود که رفت، اما کوه دانش و معرفتش چنان شکوهمند بود و استوار که رفتنش برای انبوهِ خوانندگانش باورناپذیر می‌نمود و بیشتر به گم شدن از میانِ زندگان شباهت داشت تا پیوستن به مردگان. نگاهِ خودِ شایگان به مرگ نیز در سایه‌ی زندگی تعریف می‌شد که می‌گفت: ‏«مرگ برای آدمِ مدرنِ امروز هم‌چنان یک مسئله است، چون نسبت به … ادامه

در ستایشِ عادل فردوسی‌پور که عادل فردوسی‌پور ماند

آرمان ریاحی: عادل فردوسی‌پور شگفتی‌آفرین است. از کراماتش یکی این‌که روزی برای زیارتِ امام رضا(ع) با همراهانش به صحن می‌رود و به ضریح نرسیده متولّیانِ حرم بیرونش می‌کنند. مؤمنین ضریح را رها کرده و به ‌گردِ او حلقه زده بودند و چنان ولوله‌ای برپا شده بود که چاره‌ای جز  دور کردن مرکز توجّه نمانده بود. او با دستانش معجزه می‌کرد. در حالت عادی دستانش ول و وارفته‌اند و وقتی می‌نشست، دست‌ها و گردن لنگر می‌خوردند؛ بی‌تناسبِ جمال‌شناسانه. ولی کافی بود … ادامه

انتشارِ رمانِ یولسیز (اولیس) جیمز جویس در انتشاراتِ نوگام با یاریِ شما در بهار ۱۳۹۸

برای پی‌گیریِ خبرِ انتشارِ یولسیز و همکاری در پروژه‌ی انتشار آن، به این لینک در وب‌سایتِ انتشاراتِ نوگام مراجعه کنید. چرا یولسیز؟ چرا باید تا این اندازه اهمیت بدهیم به یک روز (۱۶ ژوئن ۱۹۰۴) از زندگی مردی سی‌و‌هشت ساله، کارگر آگهی‌های روزنامه‌ها، یهودی‌ تغییرمذهب‌داده، و زن بی‌وفا و درمانده‌اش و جوان بیست و دوساله‌ی افسرده، رهایی‌یافته از مذهب کاتولیک که دلش می‌خواهد او را نویسنده‌ای برجسته و سرشناس بدانند، گرچه جز مشتی مطالب عجیب چیزی ننوشته است؟ چرا باید … ادامه