پردگیان باغ سکوت
سرم امشب اگر روی بالش مرگ باشد و بپرسندم که راضی هستم به مردن یا نه، قطعاً میگویم بلی. همین که کنسرت پردگیان باغ سکوت کیهان کلهر را دیدم و شنیدم و نوشیدم، بس است. کیست اهل دل و موسیقی، حالا دیگر، که نداند کیهان کلهر چندین گام از «اجرای» موسیقی پیشتر رفته و کنسرتش به هنر نمایشگون (پرفورمنس) میماند. همیشه دوزانو مینشیند، ثابت و بیجابجایی تا یکی دو ساعتِ تمام، اما همهی وجودش در خدمت «بیان» موسیقیای است که … ادامه