جایزه‌ی غیردولتی اکنون، در آستانه‌ی اعلام نامزدهای نهایی رمان سال، متأسفانه به دلیل تحمیل شدن مشکلاتی از بیرون جایزه، از ادامه‌ی راه بازماند. به همین سادگی و به همین تلخی. لازم می‌دانیم سپاس و قدردانی عمیق خود را نثار نویسندگان و ناشرانی کنیم که با ارسال آثار خود به دبیرخانه‌ی جایزه، امیدوارانه قصد مشارکت در این حرکت مستقل ادبی را داشتند و حالا شرمسار آنان نیز شده‌ایم. همچنین از همه‌ی حامیان مالی و معنوی جایزه صمیمانه سپاسگزاریم و دست‌شان را … ادامه

مریم مهتدی: بلاهای انسانی و طبیعی چیزی ورای تجربه‌ی روزمره و عادی مردم‌اند. وقتی نازل می‌شوند تجربه‌ی زیسته‌ی مردم آن منطقه را نسبت به تمام آدم‌های دیگری که در آن موقعیت نیستند متفاوت می‌کنند. می‌خواهد جنگ باشد یا سیل و زلزله. هرقدر هم که به عنوان مشاهده‌گر از بیرون با دقت همه‌چیز را دنبال کنیم، باز هم در دلِ ماجرا بودن زاویه‌ی انحصاری دیگری ست برای دیدن و نوشتن. همان روایت شاهد عینی که در اخبار می‌شناسیم. می‌توان با دنبال‌کردن … ادامه

همه‌ی غلط املایی‌ها یک طرف، این درست نوشتن «ذ» و «ز» در «گذار» و «گزار» هم یک طرف. بس که خیلی‌ها را گیج می‌کند و گیج می‌دارد تا آخر عمر. البته گروهی هستند که صورت‌های درستِ سپاسگزاری و خبرگزاری و شکرگزاری و برگزاری و نمازگزاری را در کنار املای کلمه‌هایی چون قانونگذاری و سیاستگذاری و اثرگذاری، فقط به حافظه می‌سپارند. همان طور که مثلاً به خاطر می‌سپارند همین کلمه‌ی «حافظه» را با «ظ» بنویسند. ولی پای تفاوت ریشه‌های معنایی «گزاردن» … ادامه

سایه اقتصادی‌نیا: در شبِ ۱۷ آبان ۹۴، رضا براهنی ۸۰ ساله، مهمان انجمن فرهنگی دوستان افغانستانی ما (خانه‌ی آینه) در ویرجینیا بود. به دیدارش رفتم. نه از آن رو که شعرش را دوست دارم یا نه، و نه از آن جهت که با آرای ادبی‌اش موافق ام یا نه، و نه برای این‌که مخاطبش بوده‌ام یا نبوده‌ام هرگز٫ رفتم که ببینمش. دیداری که چه بسا دیگر دست ندهد. و صادقانه بگویم: من تحت تأثیر صدای لرزانش که لحظه به لحظه … ادامه