سال: ۱۳۸۲

تابستان ۱۹۴۵، صحنه‌ای در برلیننویسنده: ماکس فریشمترجم: ناصر غیاثی:: برگرفته از «بوطیقای نو»، شماره‌ی ۱، بهار ۱۳۷۴::کسی از برلین گزارش می‌دهد: دوجین زندانی ژنده‌پوش به فرماندهی یک سرباز روسی از خیابانی می‌گذرند. یحتمل از قرارگاهی دور می‌آیند و جوان روس باید آن‌ها را به جایی برای کار یا به اصطلاح، بیگاری ببرد؛ جایی که آن‌ها … ادامه

:: ممنون‌ام از کاربران اینترنت که خوابگرد را بهترین وبلاگ بخش «فرهنگ و اندیشه» شناختند و باعث شدند کمیته‌‌ی برگزاری مراسم وبلاگ‌های برگزیده، یک فقره اشتراک یک ساله‌ی ADSL از طرف شرکت «تراشه سبز» به بنده تحویل بدهند. البته این سرویس فعلا فعال نشده و تا چند ماه دیگر چشمم به جمال آن روشن خواهد شد! … ادامه

:: امروز، شنبه ۲ اسفند، ساعت ۴ بعدازظهر در سالن همایش‌های مرکز تحقیقات مخابرات ایران [انتهای امیرآباد شمالی] خواهم بود؛ به‌خاطر این… :: چند ساعت پیش، لینک دو داستان غیرقابل چاپ دیگر در ایران را به لیست صفحه‌ی ضدسانسور اضافه کردم؛ یکی «سنگی بر گوری» نوشته‌ی جلال آل‌احمد که خواندنش بدجوری حال آدم را می‌گیرد، و … ادامه

شبِ پیش روزنامه‌ی «شرق» توقیف شده و فردا هم روز «انتصابات» مجلس است. نمی‌دانم در این اوضاع چه غلطی می‌توانم بکنم، اما فکر می‌کنم تا هنوز دست نامبارک حاکمیت زیر گلوی‌ وبلاگستان نیامده، باید ادامه داد. از انتشار آخرین گزارش بازار کتاب، نزدیکِ یک ماه می‌گذرد. آثاری که در این گزارش معرفی می‌کنم، برجسته‌ترین آثار … ادامه

روزنامه‌ی شرق گویا به دلیل چاپ نامه‌ی نمایندگان به رهبر، توقیف شده است.

اول این که زحمت «چرایی‌ها» را می‌گذارم به دوش دوستان دیگر. دوم هم این که این‌ها که می‌نویسم، فتوا یا واجب عینی نیست که اگر کسی رعایت نکند به دوزخ گرفتار شود؛ نه، فقط رعایت نکردن‌شان فحش و لعنت می‌آورد که فکر می‌کنم از بهشت و دوزخ دست‌به‌نقدتر است. پیش از این درباره‌ی برخی موارد … ادامه

نسل پس از انقلاب اکنون برومند شده و دارد نسل پیشین را با پا پس می‌زند. زندگی سرعتی سرسام‌آور گرفته و دارد همه را با لگد پس می‌زند. نسل امروز این امکان را دارد که تنها با یک کلیک، بخواند آن چه را که زمانی در هیچ پستویی پیدا نمی‌شد، و بداند آن چه را … ادامه

با محمدحسین محمدی قراری گذاشته بودم تا ببینمش. محمدی یک نویسنده‌ی جوان افغانی‌ست که داستان مردگان او امسال هم توانست جایزه‌ی نخست جایزه‌ی ادبی اصفهان را ببرد و هم در جایزه‌ی ادبی بهرام صادقی مشترکا به مقام سوم برسد. محمدی نشریه‌ای را داد دستم که طرح جلد زیبایی داشت و اسمش بود «فرخار». گفت شماره‌ی … ادامه

شاید این بزرگ‌ترین نعمت‌ زندگی من است که نوشتن در خوابگرد و برای خوابگرد، با همه‌ی دردسرها و هزینه‌هایش، بیش‌ترین آرامش را به من می‌دهد. پس از حدود دوهفته دویدن روی باریکه‌ای از آتش و دود، نشسته‌ام تا دوباره بنویسم؛ و به وضوح می‌بینم که شروع به نوشتن آرامم می‌کند. نیمه‌شب گذشته به تهران آمده‌ام … ادامه