در دورانی که هنوز شهرنشینی زندگی غالب بشر نشده بود، تنهایی و تنها زندگی کردن امری متمایز محسوب میشد. در واقع فقط مطرودان اجتماع دچار چنین سرنوشتی میشدند. تنهایی یا جبر کسانی بود؛ به سبب گناهی و یا اختیار کسانی بود برای فرار از گناه (زاهدان). خلاصه هرچه که بود، تنهایی وضعیتی خارج از عادت … ادامه
مجلس هفتم از بودجهی فرهنگی ایران کم کرد تا بر بودجهی تلویزیون اضافه کند. اگر «کردان» معاون پارلمانی صدا و سیما خوشحال میشود و از بحران و تنگنای مالی سازمان در پنج سال گذشته یاد میکند، منظور او سالهاییست که مهمترین و اصلیترین معاونت سازمان، یعنی معاونت اداری و مالی را خود او به عهده … ادامه
۳۰نما: آرش نیکپندارآینهی سینمای نسل دوم و سوم یا در واقع سینمایی که حاصل کار فیلمسازان پس از انقلاب بود… نه تنها نشان نداد که این سینما به چه اعتباری دست یافته، که سببساز یکی از بدترین دورههای جشنواره فیلم فجر در بیست و سه دورهی گذشته بود. سینمایی بیجان، کماثر و سست که در … ادامه
در آخرین شمارهی همشهری جمعه، پروندهای درآمد به نام «استادان داستان کوتاه جهان». در این پرونده به زندگینامه و آثار چند تن از نویسندگان بزرگ داستان کوتاه پرداخته شده بود. اما به خاطر کمبود جا و سایر مسایل نشد که مطالب به صورت کامل چاپ شود. به همین دلیل بد ندیدم به کمک خوابگرد، مطالب … ادامه
«خسرو حمزوی» در هفتاد و پنج سالگی رمانی را منتشر کرده که انتظار من یکی را ـ بهعنوان خوانندهی همهی آثارش ـ برآورده نمیکند. او داستاننویسیست که به اندازهی توانایی، تجربه و سابقهاش چهرهی شناختهشدهای ـ دستِکم برای عامهی مردم ـ نیست. در دههی ۱۳۳۰ دو مجموعهداستان منتشر کرد و پس از آن سالهای سال … ادامه
اگرچه رمان و داستان کوتاه یک ژانر عموما اروپایی است اما در مسیر تاریخ ادبیات، برخی از فرهنگها آن چنان این نوع هنری را بومی کرده و به اوج رساندهاند که اسلاف غربی خود را به حیرت واداشتهاند. از این دسته، خوانندگان ایرانی با آثار نویسندگان آمریکای لاتین و بزرگان آن مانند «خوان رولفو»، «گابریل … ادامه
چند روز پیش دوستی ایراد میگرفت از من که خوابگرد، حال و هوای قدیم را ندارد. حق داشت. به او گفتم که خودم دلم بیشتر از دیگران برای آن خوابگرد تنگ شده. کمی بهخاطر وسواس زیادیست که در نوشتن پیدا کردهام، کمی هم بهخاطر تنبلیست ولی دلیل عمدهاش بهخاطر گرفتاریهای روزمرهی احمقانهایست که کم و … ادامه
از وقتی که آلبوم «صبح، بهار، بهاران» را در این وبلاگ معرفی و نقد کردم، ایمیلهای زیادی داشتم که مثل برخی دوستانم میگفتند پی آلبوم گشتهاند، ولی پیدایش نکردهاند. خود من هم به زحمت آن را پیدا کردم. هرچند ناشر این آلبوم موسسهی مشهور «چهارباغ» است، ولی انگار گمنامی امیرحسین سام (آهنگساز) و علی بیات … ادامه