پلههای لرزان جهان به روایتِ شاعرانهی بیتا ملکوتی
تازهترین مجموعهشعری که خواندهام «پلههای لرزانِ یوسفآباد» بیتا ملکوتی است. میانهی چندان خوشی با شعرِ امروز ندارم، اما برخی شعرهای بیتا ملکوتی گیرم انداختند. من، بهعنوانِ مخاطب، شیفتهی روایتام در شعر. عاشقِ اینکه کلمهها تصویرهای تازه بسازند، گاهی بو بدهند یا طعمی زیرِ زبان زنده کنند؛ تلخ یا شیرین. و «پلههای لرزانِ یوسفآباد» برای من … ادامه