آرش اخوت: عارضهی ناجورِ استفاده از ه بهجای کسرهی نسبت را همه میشناسیم که چندیست، از وقتِ شیوعِ چت و فارگلیسینویسی و کتاب نخواندن و اینها، متأسفانه در بهاصطلاح فارسینویسیِ بسیاری از هموطنانِ کمی تا قسمتی محترم، رواج غریبی یافته است. مثلاً بهجای این که بنویسند: «این مداد مال من است»، مینویسند: «این مداد ماله … ادامه
تا ما بیاییم و تصمیم بگیریم که به اموجیها بگوییم تصویرنگاشت یا شکلک یا صورتک یا حتا اسمایلی، فرهنگ انگلیسی آکسفورد به رسم سالانهاش، یکی از همین شکلکهای معروف را به عنوان لغت سال ۲۰۱۵ انتخاب و اعلام کرده است؛ اموجی خنده و لذت با اشک شوق که شاید بتوان گفت همان «مُردم از خنده» … ادامه
همهی غلط املاییها یک طرف، این درست نوشتن «ذ» و «ز» در «گذار» و «گزار» هم یک طرف. بس که خیلیها را گیج میکند و گیج میدارد تا آخر عمر. البته گروهی هستند که صورتهای درستِ سپاسگزاری و خبرگزاری و شکرگزاری و برگزاری و نمازگزاری را در کنار املای کلمههایی چون قانونگذاری و سیاستگذاری و … ادامه
مشکل که یکی دو تا نیست؛ سه تا ست. مشکل بزرگ همهی ما این است که رسمالخط فارسی به آشفتهبازار کشورِ دوست و متحد، چین میماند. همه جور جنسی از اصل و قلابی و درجهی یک و درجهی چهلوسه در آن یافت میشود. مشکل بعضی از ما هم این است که میبینیم در همین بازار … ادامه
مثال خوبی میزند دکتر محمدرضا باطنی در بارهی تفاوت بار عاطفی واژهها: بلند، دراز، و رشید سه کلمهای هستند که شما ممکن است برای توصیف قد کسی به کار ببرید. هر سه کلمه یک معنا دارند، ولی بلند از نظر بار عاطفی خنثا ست، در حالیکه دراز دارای بار عاطفی منفی و رشید دارای بار … ادامه
هنگام فحش دادن به زبان فارسی در خط و املا، ما را بیشتر به زبان فرانسه ارجاع میدهند و تصور «عمومی» این است که در میان زبانها، «انگلیسی» از هر گونه آفت و دشواری دور است، در حدی که بهشتِ زبان زیر پای انگلیسیان است! این مقالهی جیمز هاربک(James Harbeck) که چندی پیش در بیبیسی … ادامه
رضا شکراللهی با اشاره به اینکه در حال خفه شدن در سیل غلطهای املایی هستیم، میگوید این موضوع را باید در دل خود مردم و با کمک چهرهها و برنامههای پرطرفدار و رسانههای پرمخاطب حل کرد. این ویراستار در گفتوگو با خبرنگار ادبیات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، دربارهی شیوع اشتباههای نوشتاری اظهار کرد: بحث بر … ادامه
محمدکاظم کاظمی: در این روزها در حال بازنویسی کتاب «شعر پارسی» هستم، کتابی که در سال ۱۳۷۹ نوشته بودم و سالها در همان چاپ اول و به همان شکل به زمین مانده بود. حال میبینم که در آن زمان چقدر از قیدهای مطلقساز استفاده کردهام. چیزی که در نگارش این کتاب برایم اکنون آزاردهنده است، … ادامه
بعضی از کامنتها حیف است که در حد کامنت باقی بمانند. مثل آنچه یکی از اهل قلم با نام «روحالله» در پای مطلب مفصل قبلی در بارهی «توسط» نوشته است؛ پژوهشی مختصر در ادبیات کلاسیک فارسی و جستجوی «توسط» در این متون با بررسی معنا و کاربرد آن، که میپندارم برای اهل نظر و علاقهمندان … ادامه